Marcin Karbowniczek | 10 października 2012, 17:05

802.11ac – test najnowszych routerów Wi-Fi. W teście: Asus RT-AC66U, Buffalo WZR-D1800H oraz Netgear R6300

Wi-Fi „ac” w praktyce

Wygoda korzystania z sieci bezprzewodowych oraz popularność urządzeń przenośnych sprawiają, że coraz więcej osób używa routerów Wi-Fi. Mimo to wiele wciąż trzyma się połączeń kablowych, które zapewniają istotnie większą szybkość i niezawodność transmisji. Tymczasem na rynku właśnie pojawiły się routery Wi-Fi zgodne ze standardem IEEE 802.11ac, które teoretycznie pozwalają na komunikację z przepustowością przekraczającą 1 Gb/s.

Wstęp

Standard IEEE 802.11ac został opracowany głównie po to, aby znacząco zwiększyć szybkość transmisji bezprzewodowych sieci Wi-Fi. W porównaniu z najpopularniejszym obecnie IEEE 802.11n wprowadzono w nim wiele usprawnień oraz dopuszczono stosowanie licznych metod przyspieszania wymiany dużych ilości danych przez sieć radiową. Teoretycznie w przyszłości nowy standard ma pozwolić na transmisję z prędkością bliską 7 Gb/s; na razie pojawiają się pierwsze urządzenia obsługujące tryb wymiany danych z szybkością 1,3 Gb/s. W tym artykule omawiamy różnice pomiędzy standardami Wi-Fi oraz przedstawiamy wyniki testów trzech routerów 802.11ac.

 


 

Nowości w Wi-Fi 802.11ac

Lista istotnych nowości wprowadzonych w 802.11ac jest na tyle długa, że trudno spośród nich wybrać te najważniejsze. W sumie na tej liście znajdują się usprawnienia dotyczące zarówno wykorzystania dostępnego pasma radiowego, jak i dopuszczenia do swobodniejszego korzystania z niego.

Na uwagę na pewno zasługuje to, że standard 802.11ac dotyczy pasma w okolicach częstotliwości 5 GHz, podczas gdy urządzenia 802.11n działają na częstotliwościach 2,4 GHz, a niekiedy dodatkowo także na 5 GHz. Ma to kilka skutków.

Po pierwsze, pasmo 5 GHz jest szersze, gdyż – zależnie od kraju – obejmuje częstotliwości od ok. 4,9 GHz do ok. 5,8 GHz. W Europie jest to od ok. 5,15 GHz do ok. 5,72 GHz, z pewnymi ograniczeniami dotyczącymi tego, które z fragmentów pasma mogą być użytkowane na zewnątrz budynków, a które tylko wewnątrz nich. Dla porównania, europejskie częstotliwości w paśmie 2,4 GHz obejmują zakres od 2,412 GHz do 2,472 GHz, co daje sumaryczną szerokość pasma ok. 80 MHz (podane wartości to częstotliwości środkowe 20-megahercowych kanałów). Sumaryczna szerokość pasma 5 GHz dostępnego w Europie wynosi ok. 500 MHz. Tymczasem z praw fizyki wynika, że jednym z podstawowych ograniczeń szybkości transmisji jest właśnie dostępne pasmo przenoszenia. Im jest ono szersze, tym szybciej można transmitować dane. Wystarczy zastosować szeroki kanał transmisji, o czym piszemy nieco dalej.

Po drugie, pasmo 5 GHz jest obecnie znacznie mniej wykorzystywane od 2,4 GHz. Starsze routery działające zgodnie ze standardem 802.11b/g korzystały wyłącznie z pasma 2,4 GHz, a wiele nowych urządzeń, szczególnie tych przenośnych, pomimo że są zgodne z IEEE 802.11n, również nie ma zaimplementowanej obsługi pasma 5 GHz. Dlatego na razie na częstotliwości 5 GHz nie jest tłoczno, dzięki czemu urządzenia wykorzystujące to pasmo nie będą tak silnie zakłócane jak w miastach w paśmie 2,4 GHz.

Po trzecie, fale elektromagnetyczne są różnie tłumione na różnych częstotliwościach. Niestety, pod tym względem pasmo 5 GHz nie wypada lepiej od 2,4 GHz, co wynika głównie z podstawowych zasad fizyki: fale o wyższej częstotliwości są skuteczniej tłumione, więc przy tej samej mocy nadawczej będą emitowane na krótszą odległość.