Mateusz Brzostek | 31 października 2018, 14:01

Core i9-9900K na płycie Z370 z niskiej półki

Procesory Core dziewiątej generacji są kompatybilne z podstawką LGA1151 i chipsetami z serii 300, również tym najstarszym, Z370. Wiemy jednak, że Intel, by umożliwić tym układom – szczególnie najwyższemu modelowi, i9-9900K – bardzo szybkie taktowanie mimo dużej liczby rdzeni, musiał sięgnąć po ekstremalne środki. Pobór energii w maksymalnym stanie energetycznym i wymagania co do zasilania procesora są dość duże i nie wszystkie starsze płyty Z370 są na to gotowe.

Core i9-9900K na płycie Z370

Sprawdziliśmy, czy Core i9-9900K zadziała na płycie z chipsetem Z370, i to takiej, która wg producenta nie jest kompatybilna z tym procesorem – Gigabyte Z370 Aorus Ultra Gaming (w pierwszej wersji, bez dopisku w nazwie). Producent niedawno wydał dla tej płyty nową wersję UEFI, która umożliwia uruchomienie na niej Core dziewiątej generacji – ale zarazem nie zaktualizował listy kompatybilnych układów. To może oznaczać, że jego zdaniem ta płyta po prostu nie nadaje się do nowych procesorów, ale równie dobrze to, że po prostu ktoś zapomniał zaktualizować listę.

Po aktualizacji UEFI nie było żadnych problemów z uruchomieniem i9-9900K. Zauważyliśmy za to, że płyta nie konfiguruje parametrów trybu turbo tak, jak zaleca Intel.

Limit mocy i czas trwania „krótkiego turbo” są ustawione, odpowiednio, na 118 W i 33 sekundy zamiast na 210 W i 28 sekund. Nie jesteśmy pewni, czy to parametry odzwierciedlające maksymalne możliwości tej płyty głównej czy po prostu błąd.

Przetestowaliśmy działanie i9-9900K na tej płycie w obu ustawieniach: automatycznym oraz zalecanym przez Intela.

Ponadto przenieśliśmy się ze sterylnych testowych warunków do bardziej zbliżonych do tych, które panują w typowym domowym użytkowaniu. Zwykle testujemy na otwartym stanowisku, w którym płyta główna jest umieszczona poziomo, a obieg powietrza w okolicy procesora nie jest bezpośrednio wymuszony. Tym razem zmontowaliśmy komputer w obudowie NZXT S340, tej samej, której użył Mariusz w teście układów chłodzenia All in One.

Wykorzystaliśmy układ chłodzenia Arctic Liquid Freezer 240, który w tamtym teście zasłużył na rekomendację. Obieg powietrza był wymuszony przez konfigurację wentylatorów widoczną na zdjęciu: dwa wentylatory na chłodnicy AIO wciągały chłodne powietrze (ok. 22°C) do środka, a wentylatory z tyłu obudowy i nad procesorem wyciągały ogrzane powietrze na zewnątrz.

Kontrola wydajności – Core i9-9900K na płycie Gigabyte Z370 Aorus Ultra Gaming

Najważniejsze, co nas interesuje, to wydajność. Sprawdziliśmy ją szybko w jednej grze oraz w jednym krótkim, ale wymagającym teście i dwóch dłuższych.

Nie widać żadnego problemu: płynność rozgrywki w Wiedźminie jest taka sama jak w przypadku znacznie droższej płyty i nie spada po kilku–kilkunastu minutach. Również w benchmarku silnika renderującego Corona, trwającym trochę ponad półtora minuty i niewykorzystującym AVX, nie ma żadnych problemów z wydajnością.

A po długim, wymagającym obciążeniu?

Wydajność nie jest właściwa, i to nawet po ustawieniu limitu krótkiego turbo na taki sam pułap mocy i czas trwania. Długi render w Blenderze (przeprowadzony z wykorzystaniem AVX, ale stosunkowo mało obciążający w porównaniu np. z kodowaniem wideo w x264) trwał prawie 3 minuty dłużej (o niecałe 8%). W krótszym, ale znacznie bardziej obciążającym teście wykonanym z użyciem narzędzia y-cruncher i AVX tańsza płyta była o ponad 12% wolniejsza. Co tam się stało?